Kolumbia

<p><strong> Reprezentacja Kolumbii</strong> w piłce nożnej czterokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata, ale tylko raz - w 1990 roku - przeszła do drugiej rundy. We Włoszech, mimo iż wyprzedziła w grupie jedynie Zjednoczone Emiraty Arabskie, to z trzeciego miejsca awansowała do 1/8 finałów, w której, po błędach bramkarza René Higuity, przegrała 1:2 z Kamerunem. Ostatni raz Kolumbijczycy grali na światowym czempionacie w 1998 roku, ale grupowe zwycięstwo nad Tunezją 1:0 okazało się nie wystarczające do awansu do dalszych rozgrywek (wcześniej przegrali z Rumunią 0:1 i Anglią 0:2).<br /><br /> Z zupełnie innych powodów Kolumbijczycy na długo zapamiętają swój udział na Mundialu w 1994 roku. Po dwóch porażkach i jednym zwycięstwie reprezentacja musiała żegnać się z turniejem już po rundzie grupowej. W ostatnim, decydującym o ewentualnym awansie meczu (ze Stanami Zjednoczonymi) samobójczą bramkę strzelił obrońca Andrés Escobar, a Kolumbia przegrała 1:2. Po powrocie do kraju fanatyczny kibic zastrzelił wychodzącego z restauracji 27-letniego Escobara. Morderca - Humberto Mu?oz Castro - został skazany na dwadzieścia sześć lat więzienia. Porwania i zabójstwa piłkarzy do dziś w Kolumbii, niestety, zdarzają się bardzo często. W połowie lat 90. także kilku zawodników grających w kadrze narodowej miało do czynienia z wymiarem sprawiedliwości - bramkarz Higuita został w 1993 roku aresztowany za udział w porwaniu, Faustino Asprillę we wrześniu 1995 skazano na rok więzienia za nielegalne posiadanie broni, a miesiąc później w bagażu innego reprezentanta Wilsona Péreza znaleziono kokainę.<br /><br /> Regularne w latach 90. występy na mistrzostwach świata oraz niezłe wyniki w rozgrywkach o Copa América związane są z postacią charyzmatycznego selekcjonera Francisco &quot;Pacho&quot; Maturany. Był trenerem kadry w czasie Mistrzostw Świata 1990 i 1994, a w 1998 reprezentację prowadził jego dawny asystent Hernán Darío Gómez. Ukoronowaniem jego pracy z drużyną narodową był pierwszy w historii triumf Kolumbii w mistrzostwach Ameryki Południowej, wywalczony na własnym boisku w 2001 roku.<br /><br /> Dzisiejsza reprezentacja to drużyna złożona przede wszystkim z zawodników grających na co dzień w klubach krajowych. Brak jej liderów na miarę Valderramy czy Aristizábala. Wyróżniającymi postaciami reprezentacji są obrońcy Iván Córdoba, występujący w podstawowej jedenastce Interu Mediolan, i Mario Yepes z Paris SG, doświadczony napastnik Juan Pablo Ángel oraz bramkarz Farid Mondragón, który po problemach pozasportowych (był wmieszany w tzw. aferę paszportową) odzyskał formę w tureckim Galatasaray.<br /><br /><strong> Udział w mistrzostwach świata</strong><br /><br /> 1930- 1934 - Nie brała udziału<br />1938 - Wycofała się z eliminacji<br />1950- 1954 - Nie brała udziału<br />1958 - Nie zakwalifikowała się<br />1962 - Runda grupowa<br />1966- 1986 - Nie zakwalifikowała się<br />1990 - 1/8 finału<br />1994 - Runda grupowa<br />1998 - Runda grupowa<br />2002- 2006 - Nie zakwalifikowała się<br /><br /> Źródło: Wikipedia.pl </p>