Francja

<p><strong> Reprezentacja Francji</strong> w piłce nożnej od 1904 roku jest członkiem FIFA, a od 1954 - UEFA. Francuzi byli współzałożycielami obu tych organizacji.<br /><br /> Drużyna narodowa, obok Brazylii, Belgii i Rumunii, jest jedyną, która grała we wszystkich trzech przedwojennych turniejach o Puchar Świata. Pierwszy sukces w mundialu odniosła jednak dopiero w 1958 roku, kiedy to z Justem Fontaine'em i Raymondem Kopą w składzie wywalczyła brązowy medal.<br /><br /> Na piłkarzy, dzięki którym reprezentacja mogła wyjść z trwającej od czasu tamtych mistrzostw zapaści, Francuzi czekali do lat 80. Pokolenie Michela Platiniego, Jeana Tigany, Alain Giresse'a, czy Luisa Fernandeza, prowadzone najpierw przez Michela Hidalgo, a później przez jego dawnego asystenta Henriego Michela, zdobyło mistrzostwo Europy w 1984 roku, a na kolejnym mundialu powtórzyło wynik z 1958 roku.<br /><br /> Czternaście lat później podopieczni Aimé Jacqueta wygrali w finale mistrzostw świata, a w 2000 roku w turnieju o mistrzostwo Europy. Są jedyną drużyną w historii, który po zwycięstwie w mundialu okazała się najlepsza również na Starym Kontynencie.<br /><br /> W 2006 roku, po kilku słabszych turniejach, Francuzi, dowodzeni przez Raymonda Domenecha, dotarli do finału mistrzostw świata. W decydującym meczu doświadczona drużyna Trójkolorowych okazała się słabsza od Włochów. Po Mundialu z reprezentacją pożegnał się lider drużyny Zinedine Zidane.<br /><br /><strong> Lata przed II wojną światową</strong><br /><br /> W 1930 roku Francuzi startowali w inauguracyjnym turnieju o Puchar Świata. Swój udział zakończyli na rozgrywkach grupowych, mimo zwycięstwa w pierwszym meczu z Meksykiem (4:1), w dwóch pozostałych spotkaniach ulegli po 0:1 Argentynie i Chile. Z kolejnym mundialem żegnali się już po jednym meczu (2:3 z Austrią).<br /><br /> W 1938 roku po raz pierwszy w historii przeszli pierwszą rundę. W drugiej przegrali z Włochami 1:3.<br /><br /><strong> 1958 - brązowy medal mistrzostw świata</strong><br /><br /> Na mundialu 1958, w Szwecji, Francuzi, po zwycięstwie 6:3 nad RFN w meczu o trzecie miejsce, zdobyli brązowy medal mistrzostw świata<br /><br /><strong> 1982 - IV miejsce na mistrzostwach świata</strong><br /><br /> Francuzi awansowali do mistrzostw świata z drugiego miejsca w grupie. Dali się wyprzedzić Belgii, a w pokonanym boju zostawili m.in. Irlandię, która wprawdzie zdobyła tyle samo punktów, ale miała gorszy bilans bramkowy, i wicemistrzów świata Holendrów.<br /><br /> Prasa francuska podkreślała, że ostateczny rezultat, czyli czwarte miejsce, był znacznie lepszy niż gra drużyny. Trójkolorowi do ostatniego meczu nie mogli być pewni awansu z grupy, grali dalej tylko dlatego, że piłkarze Czechosłowacji strzelili mniej goli. W drugiej rundzie nie trafili na żaden zespół ze światowej czołówki, ale na Austrię i Irlandię Północną, którą pewnie ograli 4:1. Mecz półfinałowy z RFN przeszedł do historii futbolu z powodu brutalnego ataku niemieckiego bramkarza Haralda Schumachera na francuskiego obrońcę Patricka Battistona. Podopieczni Hidalgo długo prowadzili 3:1, ale w końcówce dali sobie strzelić dwa gole i o tym kto zagra w finale musiały zadecydować rzuty karne, w których Schumacher wybronił strzały Six i Bossisa. Francuzom pozostała gra o brązowy medal.<br /><br /><strong> 1986 - brązowy medal mistrzostw świata</strong><br /><br /> Mistrzowie Europy w eliminacjach do Mistrzostw Świata 1986 wyprzedzili Bułgarię, NRD, Jugosławię oraz Luksemburg. Podopieczni Henri Michela jechali do Meksyku jako jedni z głównych pretendentów do zdobycia Pucharu Świata.<br /><br /> Po awansie z grupy z pierwszego miejsca, Francuzi potwierdzili mistrzowskie aspiracje wygrywając w drugiej rundzie z obrońcą trofeum Włochami. Po ćwierćfinałowym zwycięstwie nad Brazylią zostali nazwani przez dziennikarzy, którzy podkreślali ofensywny styl gry drużyny, Brazylijczykami Europy. Jednak podobnie jak cztery lata wcześniej Trójkolorowi ulegli w półfinale reprezentacji RFN i musieli zadowolić się grą w małym finale, czyli w meczu o trzecie miejsce. Mimo że Michel wystawił w tym spotkaniu rezerwowy skład, Francuzi ograli Belgów i wracali do domu z brązowym medalem.<br /><br /><strong> 1998 - zwycięstwo w mistrzostwach świata</strong><br /><br /> Runda grupowa<br />Francja - RPA (3:0)<br />Francja - Arabia Saudyjska (4:0)<br />Francja - Dania (1:0)<br /><br /> 1/8 finału<br />Francja - Paragwaj (1:0)<br />1/4 finału<br />Francja - Włochy (0:0) (k.4:3)<br />1/2 finału<br />Francja - Chorwacja (2:1)<br />Finał<br />Francja - Brazylia (3:0)<br /><br /><strong> 2002 - runda grupowa mistrzostw świata</strong><br /><br /> Na rok przed mundialem Francuzi wygrali Puchar Konfederacji, generalną próbę przed światowym czempionatem. Do Korei i Japonii podopieczni Lemerre'a jechali więc jako zdecydowani faworyci, mimo iż wyniki meczów towarzyskich na początku 2002 roku nie były zadowalające (5:0 ze Szkocją, 2:1 z Rumunią, ale 1:1 z Australią, 0:0 z Rosją i 1:2 z Belgią). W ostatnim spotkaniu sparingowym pokonali wprawdzie Koreę Południową, ale stracili za to Zinedine'a Zidane'a, który doznał poważnej kontuzji i miał zagrać dopiero w ostatnim meczu grupowym.<br /><br /> Francja - Senegal (0:1)<br />Francja - Urugwaj (0:0)<br />Francja - Dania (0:2)<br /><br /><strong> 2006 - wicemistrzostwo świata</strong><br /><br /> Francja zagrała w mistrzostwach świata w grupie G. Po dwu remisach (0:0 ze Szwajcarią, 1:1 z Koreą Południową) do ostatniego meczu ważyły się jej losy awansu z grupy. Dzięki zwycięstwu 2:0 z Togo, Trójkolorowi zajęli drugie miejsce i w 1/8 finału spotkali się z Hiszpanią. Zdaniem wielu komentatorów dopiero w tym meczu pokazali, że mimo zaawansowanego wieku większości podstawowych zawodników, mogą walczyć o najważniejsze trofeum. Wygrali z podopiecznymi Luisa Aragonésa 3:1. W kolejnych rundach zostawili w pokonanym boju faworytów mistrzostw, obrońców tytułu Brazylię (1:0 w ćwierćfinale) i wicemistrzów Europy Portugalię (1:0 w półfinale). Niespodziewanie dla większości komentatorów awansowali do finału, gdzie dopiero w rzutach karnych (1:1, k. 3:5) ulegli Włochom.<br /><br /><strong> Udział w mistrzostwach świata</strong><br /><br /> 1930 - Pierwsza runda<br />1934 - Pierwsza runda<br />1938 - Druga runda<br />1950 - Nie zakwalifikowała się<br />1954 - Pierwsza runda<br />1958 - III miejsce<br />1962 - Nie zakwalifikowała się<br />1966 - Pierwsza runda<br />1970 - Nie zakwalifikowała się<br />1974 - Nie zakwalifikowała się<br />1978 - Pierwsza runda<br />1982 - IV miejsce<br />1986 - III miejsce<br />1990 - Nie zakwalifikowała się<br />1994 - Nie zakwalifikowała się<br />1998 - Mistrzostwo<br />2002 - Runda grupowa<br />2006 - II miejsce<br /><br /> Źródło: Wikipedia.pl </p>

Zawodnicy

Imię i nazwisko Pozycja Aktualny klub Wzrost/Waga
Hugo Lloris bramkarz Olympique Lyon 186/73
Steve Mandanda bramkarz Olympique Marsylia 185/82
Cedric Carrasso bramkarz Girondins Bordeaux 192/85
Marc Planus obrońca Girondins Bordeaux 183/76
Patrice Evra obrońca Manchester United 175/76
Sebastien Squillaci obrońca FC Sevilla 184/76
Gael Clichy obrońca Arsenal Londyn 175/63
Bacary Sagna obrońca Arsenal Londyn 176/72
Eric Abidal obrońca FC Barcelona 186/80
Anthony Reveillere obrońca Olympique Lyon 180/77
William Gallas obrońca Arsenal Londyn 181/72
Yoann Gourcuff pomocnik Girondins Bordeaux 185/79
Jeremy Toulalan pomocnik Olympique Lyon 183/77
Florent Malouda pomocnik Chelsea Londyn 177/73
Alou Diarra pomocnik Girondins Bordeaux 190/79
Abou Diaby pomocnik Arsenal Londyn 188/75
Nicolas Anelka napastnik Chelsea Londyn 185/77
Franck Ribery napastnik Bayern Monachium 170/70
Djibril Cisse napastnik Panathinaikos Ateny 183/78
Sidney Govou napastnik Olympique Lyon 175/72
Andre-Pierre Gignac napastnik Toulouse 187/84
Thierry Henry napastnik FC Barcelona 186/86
Mathieu Valbuena napastnik Olympique Marsylia 167/58